Boleszewo
Opis
Wieś o metryce średniowiecznej, powstała w wyniku kolonizacji niemieckiej około 1330 roku.
W XIV wieku w Boleszewie zbudowano kościół, który został zastąpiony budowlą ryglową około 1500 roku. W 1915 roku świątynie ryglową zastąpiono ceglanym budynkiem o zbliżonej bryle. We wnętrzu zachowało się zabytkowe wyposażenie - renesansowa ambona, Grupa Ukrzyżowania oraz organy piszczałkowe o trakturze pneumatycznej zbudowane najprawdopodobniej pomiędzy 1915 a 1918 rokiem przez organmistrza Paula Voelknera. Nad wejściem do zakrystii znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca Chrystusa błogosławiącego żniwiarzy. Jej twórcą był znany niemiecki rzeźbiarz i grafik pochodzący ze Sławna - Wilhelm Gross.
W 1575 roku książę Jan Fryderyk potwierdza Cesarzowi Paulowi, Joachimowi i Hansowi Natzmer ich posiadłość, powołując się na dokument z 1512r. Z czasem Boleszewo przekształciło się w wieś majątkową (z majątkami A, B i C należącymi do Natzmerów). Na przełomie XVIII i XIX wieku majątki często zmieniały właścicieli. Na początku wieku XX majątki B i C przekształciły się w duże, dobrze prosperujące gospodarstwa chłopskie. Majątek A przetrwał do roku 1935.
W 1939 roku Boleszewo zamieszkiwało 3 właścicieli ziemskich oraz 61 gospodarzy - chłopów, robotników najemnych, leśników, rzemieślników i nauczycieli.
W wiosce działały dwa młyny, gospoda, piekarnia, punkt pocztowy, sklep i przedstawicielstwo banku.
Od 1878 roku przez wieś przebiegała linia kolejowa łącząca Sławno i Darłowo. W Boleszewie wybudowano przystanek, a następnie niewielki dworzec.
Ukształtowany przez wieki luźny układ przestrzenny wsi (rzędówka) niewiele się zmienił. Większość budynków ulokowana jest po północnej stronie głównej drogi wiejskiej. Dawniej były to 3/4-budynkowe zagrody.
Dwór z przełomu XVIII i XIX wieku wraz z jedną ze stodół ryglowych stanowi cenną, historyczną pamiątkę po dawnych majątkach.
W XIV wieku w Boleszewie zbudowano kościół, który został zastąpiony budowlą ryglową około 1500 roku. W 1915 roku świątynie ryglową zastąpiono ceglanym budynkiem o zbliżonej bryle. We wnętrzu zachowało się zabytkowe wyposażenie - renesansowa ambona, Grupa Ukrzyżowania oraz organy piszczałkowe o trakturze pneumatycznej zbudowane najprawdopodobniej pomiędzy 1915 a 1918 rokiem przez organmistrza Paula Voelknera. Nad wejściem do zakrystii znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca Chrystusa błogosławiącego żniwiarzy. Jej twórcą był znany niemiecki rzeźbiarz i grafik pochodzący ze Sławna - Wilhelm Gross.
W 1575 roku książę Jan Fryderyk potwierdza Cesarzowi Paulowi, Joachimowi i Hansowi Natzmer ich posiadłość, powołując się na dokument z 1512r. Z czasem Boleszewo przekształciło się w wieś majątkową (z majątkami A, B i C należącymi do Natzmerów). Na przełomie XVIII i XIX wieku majątki często zmieniały właścicieli. Na początku wieku XX majątki B i C przekształciły się w duże, dobrze prosperujące gospodarstwa chłopskie. Majątek A przetrwał do roku 1935.
W 1939 roku Boleszewo zamieszkiwało 3 właścicieli ziemskich oraz 61 gospodarzy - chłopów, robotników najemnych, leśników, rzemieślników i nauczycieli.
W wiosce działały dwa młyny, gospoda, piekarnia, punkt pocztowy, sklep i przedstawicielstwo banku.
Od 1878 roku przez wieś przebiegała linia kolejowa łącząca Sławno i Darłowo. W Boleszewie wybudowano przystanek, a następnie niewielki dworzec.
Ukształtowany przez wieki luźny układ przestrzenny wsi (rzędówka) niewiele się zmienił. Większość budynków ulokowana jest po północnej stronie głównej drogi wiejskiej. Dawniej były to 3/4-budynkowe zagrody.
Dwór z przełomu XVIII i XIX wieku wraz z jedną ze stodół ryglowych stanowi cenną, historyczną pamiątkę po dawnych majątkach.
Adres
76-100 Boleszewo
